Zadanie 1.1. (0–1)

Treść

Rybonukleaza jest zbudowana z pojedynczego łańcucha polipeptydowego, składającego się ze 124 reszt aminokwasowych i stabilizowanego czterema mostkami disiarczkowymi. Podczas doświadczenia rybonukleazę poddano najpierw działaniu β-merkaptoetanolu, a następnie – działaniu mocznika. β-merkaptoetanol redukuje i – w konsekwencji – zrywa mostki disiarczkowe, a mocznik zaburza oddziaływania niekowalencyjne, m.in. zrywa występujące w białku wiązania wodorowe. Na poniższym rysunku przedstawiono efekt denaturacji uzyskany podczas doświadczenia – rybonukleaza zmieniła strukturę przestrzenną i stała się nieaktywna. Następnie usunięto z roztworu najpierw mocznik, a potem β-merkaptoetanol. Enzym uległ spontanicznemu zwinięciu i odzyskał aktywność katalityczną. Numerami oznaczono kolejne reszty aminokwasowe w łańcuchu polipeptydowym. Kolorami oznaczono pary reszt aminokwasowych tworzących mostki disiarczkowe w niezdenaturowanym białku. 95 40 58 HS HS SH 1 65 72 denaturacja 26 HS 84 HS HS 110 HS 65 SH 84 124 26 72 110 renaturacja 95 124 1 40 58 Na podstawie: J.L. Tymoczko i in., Biochemia. Krótki kurs, Warszawa 2013.

Oceń, czy poniższe stwierdzenia dotyczące przedstawionego doświadczenia są 0–1 prawdziwe. Zaznacz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe. Do opisanej powyżej utraty aktywności enzymatycznej rybonukleazy

1. P F dochodzi na skutek zniszczenia jej struktury pierwszorzędowej. Denaturacja rybonukleazy powoduje jej dezaktywację, a renaturacja

2. P F przywraca jej aktywność katalityczną.