Zadanie 1.3. (0–1)AI
Prolaktyna, wydzielana przez gruczołową część przysadki mózgowej, jest jednołańcuchowym polipeptydem złożonym ze 199 aminokwasów, powstającym w wyniku odcięcia peptydu sygnałowego liczącego 28 aminokwasów. Na poniższym schemacie przedstawiono strukturę przestrzenną cząsteczki dojrzałej ludzkiej prolaktyny. Na podstawie: S.J. Konturek, Fizjologia człowieka, Wrocław 2013; Protein Data Bank, https://www.rcsb.org/structure/1RW5.
Podaj całkowitą liczbę kodonów w mRNA stanowiącym matrycę podczas syntezy prolaktyny. EBIP-R0_100
Sprawdź się
Odpowiedz samodzielnie i sprawdź wynik
2
Pokaż odpowiedź z arkuszaPorównaj swoją odpowiedź z kluczem
Zasady oceniania
1 pkt – za podanie poprawnej liczby kodonów w mRNA – 228, uwzględniającej sekwencję kodującą peptyd sygnałowy, sekwencję kodującą dojrzałą prolaktynę oraz kodon stop.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Rozwiązanie
228 (28 + 199 + 1)
Wyjaśnienie AI Rozwiń, aby przeczytać wyjaśnienie
Wytłumacz mi to
Potrzebujesz dodatkowego wyjaśnienia?
1
Zostanie wygenerowane zwięzłe wyjaśnienie zagadnień z pytania: mechanizmu i kontekstu biologicznego odpowiedzi, częstych błędów oraz powiązań z innymi tematami.
Komentarz CKE 2%
Najtrudniejszym zadaniem dla tegorocznych maturzystów okazało się pozornie proste zadanie 1.3. (poziom wykonania zadania – 2 %), wymagające rozumienia treści z działu „Informacja genetyczna i jej ekspresja”. Zdający powinni podać całkowitą liczbę kodonów w mRNA stanowiącym matrycę podczas syntezy prolaktyny, która jest jednołańcuchowym polipeptydem złożonym ze 199 aminokwasów, powstającym w wyniku odcięcia peptydu sygnałowego liczącego 28 aminokwasów. Prawidłowe rozwiązanie wymagało od abiturientów rozumienia przebiegu procesu translacji oraz zauważenia, że sekwencja sygnałowa jest kodowana przez gen prolaktyny. W skład sekwencji sygnałowej wchodzi kodon startowy (AUG), a translacja kończy się jednym z trzech kodonów stop (w tym przypadku – UAA).
Tylko niewielka grupa maturzystów uwzględniała w obliczeniach wszystkie elementy: sekwencję kodującą peptyd sygnałowy, sekwencję kodującą dojrzałą prolaktynę oraz kodon stop.
Liczni zdający pomijali w rozwiązaniu kodon stop, podając wartość 227. Niezrozumienie pojęcia „kodon” prowadziło do mnożenia wartości liczby aminokwasów w białku przez trzy, a więc liczbę nukleotydów składającą się na kodon, albo do dzielenia całkowitej liczby kodonów przez trzy.