Zadanie 14.1. (0–1)AI
Dwie grupy uczniów przygotowały takie same zestawy doświadczalne w celu sprawdzenia, od czego zależy aktywność enzymu rozkładającego skrobię, występującego w ślinie. W pięciu probówkach uczniowie umieścili po 1 ml roztworu wodnego o określonym pH (4–8). Następnie do każdej probówki dodali 1 ml rozcieńczonego kleiku przygotowanego ze skrobi ziemniaczanej, do którego dosypali odrobinę soli kuchennej (NaCl). Pierwsza grupa umieściła probówki w łaźni wodnej o temperaturze 30 ºC, natomiast druga – w łaźni o temperaturze 37 ºC. Do każdej probówki uczniowie dodali po 1 ml świeżej śliny, wymieszali zawartość i następnie, w odstępach jednominutowych, pobierali z mieszaniny w każdej probówce po jednej kropli roztworu i sprawdzali, czy cała skrobia została już rozłożona. Wyniki zebrali w tabeli.
| pH roztworu | Czas rozkładu skrobi [min] | |
|---|---|---|
| temperatura 30 ºC | temperatura 37 ºC | |
| 4 | 18 | 14 |
| 5 | 14 | 9 |
| 6 | 8 | 4 |
| 7 | 6 | 3 |
| 8 | 7 | 4 |
Podaj nazwę enzymu znajdującego się w ślinie, który rozkłada skrobię.
..............................
Sprawdź się
Odpowiedz samodzielnie i sprawdź wynik
2
Pokaż odpowiedź z arkuszaPorównaj swoją odpowiedź z kluczem
Schemat punktowania
1 p. – za podanie poprawnej nazwy enzymu.
0 p. – za każdą inną odpowiedź lub za brak odpowiedzi.
Rozwiązanie
amylaza (ślinowa)
Uwaga:
Przy podaniu nazwy enzymu wymaga się stosowania poprawnej terminologii biologicznej.
Wyjaśnienie AI Rozwiń, aby przeczytać wyjaśnienie
Wytłumacz mi to
Potrzebujesz dodatkowego wyjaśnienia?
1
Zostanie wygenerowane zwięzłe wyjaśnienie zagadnień z pytania: mechanizmu i kontekstu biologicznego odpowiedzi, częstych błędów oraz powiązań z innymi tematami.
Komentarz CKE 71%
W zadaniu 14.1. (poziom wykonania – 71%) większość zdających poprawnie podała, że enzymem znajdującym się w ślinie, który rozkłada skrobię jest amylaza ślinowa. Trudniejsze okazało się wskazanie mocznika jako głównego produktu azotowej przemiany materii wydalanego z organizmu człowieka (zadanie 11.1. – poziom wykonania – 61%). Natomiast tylko połowa zdających poprawnie uzupełniła, wydawałoby się, prosty schemat (zadanie 16.) ilustrujący mechanizm antagonistycznego działania insuliny i glukagonu, na którym należało podkreślić właściwe nazwy narządów wydzielających te hormony i właściwe określenia poziomu glukozy we krwi.