Zadanie 4. (0–1)AI
Potencjał czynnościowy to krótko trwająca depolaryzacja błony neuronu i związana z nią repolaryzacja – powrót do stanu spoczynkowego. Na poniższym wykresie przedstawiono zmiany przewodnictwa jonów Na+ i K+, towarzyszące fazom depolaryzacji i repolaryzacji potencjału czynnościowego.
W przebiegu choroby – stwardnienia rozsianego – dochodzi do uszkodzenia osłonek mielinowych neuronów i w konsekwencji do osłabienia przewodzenia impulsu nerwowego. Poprawę przewodnictwa nerwowego można osiągnąć przez wydłużenie czasu trwania potencjału czynnościowego. W tym celu pacjentom podaje się bloker odpowiedniego kanału jonowego, dzięki czemu ogranicza się przewodnictwo jednego z jonów.
Na podstawie: S. Konturek (red.), Atlas fizjologii człowieka Nettera, Wrocław 2005.
Dokończ zdanie. Zaznacz odpowiedź A albo B oraz odpowiedź 1. albo 2.
Wydłużenie czasu trwania potencjału czynnościowego jest skutkiem podania
| A. | blokera kanału K+, | który to bloker jest przyczyną wydłużenia fazy | 1. | depolaryzacji. |
| B. | blokera kanału Na+, | 2. | repolaryzacji. |
Sprawdź się Odpowiedz samodzielnie i sprawdź wynik
Pokaż odpowiedź z arkuszaPorównaj swoją odpowiedź z kluczem
Zasady oceniania
1 pkt – za poprawne dokończenie zdania.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań na 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Rozwiązanie
Wydłużenie czasu trwania potencjału czynnościowego jest skutkiem podania blokera kanału K+ (A), który to bloker jest przyczyną wydłużenia fazy repolaryzacji (2).
| A. | blokera kanału K+, | który to bloker jest przyczyną wydłużenia fazy | 1. | depolaryzacji. |
| B. | blokera kanału Na+, | 2. | repolaryzacji. |
Wyjaśnienie AI Rozwiń, aby przeczytać wyjaśnienie
Wytłumacz mi to
Potrzebujesz dodatkowego wyjaśnienia?
1
Zostanie wygenerowane zwięzłe wyjaśnienie zagadnień z pytania: mechanizmu i kontekstu biologicznego odpowiedzi, częstych błędów oraz powiązań z innymi tematami.
Komentarz CKE 28%
V obszar wymagania ogólnego reprezentowały dwa zadania, za których rozwiązanie można było uzyskać po jednym punkcie. Sprawdzały one umiejętność planowania działań prozdrowotnych – zadanie 4. – oraz umiejętność dostrzegania znaczenia osiągnięć współczesnej nauki w profilaktyce chorób – zadanie 12.4.
Oba zadania okazały się trudne. Poziom ich wykonania wyniósł: 28% (zadanie 4.) oraz 43% (zadanie 12.4.).
Zadanie 4. było zadaniem zamkniętym sprawdzającym umiejętność posługiwania się informacjami pochodzącymi z analizy materiałów źródłowych oraz rozumienia istoty powstawania i przewodzenia impulsu nerwowego. Aby poprawnie wykonać zadanie, zdający musieli odczytać i poprawnie zinterpretować zarówno tekst, jak i wykres, na którym
przedstawiono zmiany przewodnictwa jonów Na+ i K+, towarzyszące fazom depolaryzacji i repolaryzacji potencjału czynnościowego.
W zadaniu należało wybrać odpowiedni bloker kanału jonowego – sodowego lub potasowego, który to bloker ma wpływ na wydłużenie czasu trwania potencjału czynnościowego. Atrakcyjnym dystraktorem dla maturzystów była odpowiedź wskazująca, że za wydłużanie czasu trwania potencjału czynnościowego odpowiada podanie blokera kanału K+, który to bloker jest przyczyną wydłużania fazy depolaryzacji. Wybranie tej odpowiedzi może świadczyć o tym, że wielu zdających nie zrozumiało różnicy między stanem depolaryzacji i polaryzacji błony komórkowej a fazą depolaryzacji i repolaryzacji potencjału czynnościowego. W treści zadania jednoznacznie podano, że chodzi o jedną z faz potencjału czynnościowego. Kluczowe było zauważenie informacji wskazującej, że poprawę przewodnictwa nerwowego można osiągnąć przez wydłużenie czasu trwania potencjału czynnościowego. Wypływ jonów potasu przez otwarte kanały prowadzi do repolaryzacji błony. Zablokowanie kanałów potasowych będzie zatem wiązało się z przedłużeniem fazy repolaryzacji. W trakcie fazy depolaryzacji kanały potasowe i tak są w większości zamknięte, stąd ich blokowanie nie wpłynie na przebieg tej fazy potencjału czynnościowego.