Zadanie 19.1. (0–1)

Treść

Podczas badań mokradeł występujących u ujścia rzeki do morza zaobserwowano, że trawa spartyna (Spartina patens) jest dominującym gatunkiem na mokradłach słonowodnych, a pałka wąskolistna (Typha angustifolia) – na mokradłach słodkowodnych. Przygotowano eksperyment terenowy, w którym posadzono spartynę oraz pałkę wąskolistną na poletkach doświadczalnych przygotowanych w dwóch wariantach:

• na mokradłach słonowodnych i na mokradłach słodkowodnych w obecności innych gatunków roślin, z którymi naturalnie występują,

• na mokradłach słonowodnych i na mokradłach słodkowodnych bez obecności innych gatunków. Po upływie dwóch sezonów wegetacyjnych zmierzono biomasę osobników spartyny i pałki wąskolistnej na wszystkich poletkach. Wyniki eksperymentu przedstawiono w tabeli. Średnia biomasa [g/dm2] spartyna pałka wąskolistna mokradła mokradła mokradła mokradła słonowodne słodkowodne słonowodne słodkowodne W obecności innych gatunków 8 3 0 18 roślin Bez obecności innych gatunków 10 20 0 33 roślin Na podstawie: Biologia, pod red. N.A. Campbella, Poznań 2012; C.M. Crain i wsp., Physical and biotic drivers of plant distribution accross estuarine salinity gradients, „Ecology” 85(9), 2004.

Oceń, czy na podstawie przedstawionych wyników eksperymentu można sformułować poniższe wnioski. Zaznacz T (tak), jeśli taki wniosek można sformułować, albo N (nie) – jeśli nie można go sformułować. Pałka wąskolistna ma szerszy zakres tolerancji na zasolenie wód

1. T N niż spartyna. Przy braku konkurencji siedliskiem optymalnym dla spartyny są mokradła

2. T N słonowodne. Mniejszy udział spartyny w zbiorowiskach mokradeł słodkowodnych jest

3. T N wynikiem jej konkurencyjnego wypierania.