Zadanie 16.2. (0–1)
Treść
W układzie ABO wyróżnia się cztery podstawowe fenotypy: A, B, AB i O, które są warunkowane przez występowanie antygenów A i B. Antygen H jest strukturą prekursorową antygenów A i B, które powstają w wyniku przyłączania do antygenu H różnych reszt cukrowych: w antygenie A jest to N-acetylogalaktozamina, a w antygenie B – galaktoza. Wytworzenie antygenu H jest warunkowane przez gen FUT1. Allel dominujący tego genu (H) odpowiada za wytworzenie antygenu H w błonie komórkowej erytrocytów. Allel recesywny tego genu (h) zawiera mutację prowadzącą do syntezy nieaktywnego enzymu, którego aktywność jest konieczna do syntezy antygenu H. Gen ABO warunkujący przekształcanie antygenu H do antygenu A lub B ma trzy allele:
• allel IA koduje transferazę A, warunkującą wytworzenie antygenu A
• allel IB koduje transferazę B, warunkującą wytwarzanie antygenu B
• recesywny allel i, kodujący niefunkcjonalne białko, powstały w wyniku mutacji w allelu IA. Gen FUT1 i gen ABO są położone na różnych chromosomach autosomalnych. W tabeli podano fragment sekwencji nukleotydowej w nici kodującej allelu IA oraz odpowiadający mu fragment allelu i powstałego w wyniku mutacji. Fragment łańcucha polipeptydowego Allel genu Fragment DNA kodowanego przez podany fragment ABO nici kodującej DNA IA CTC GTG GTG ACC CCT T Leu – Val – Val – Thr – Pro i CTC GTG GT− ACC CCT T Na podstawie: M. Czerwiński i R. Kaczmarek, Genetyczne podstawy syntezy cukrowych antygenów grupowych krwi, „Acta Haematologica Polonica” 44(3), 2013; V. Kumar i in., Robbins & Cotran Pathologic Basis of Disease, Nowy Jork 2020.
Uzupełnij tabelę zamieszczoną powyżej – podaj sekwencję aminokwasową kodowaną 0–1 przez fragment DNA nici kodującej zawarty w tabeli. Odpowiedź zapisz w wyznaczonym miejscu w tabeli.
Pokaż odpowiedź
Zasady oceniania
1 pkt – za podanie poprawnej sekwencji aminokwasowej.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań na 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Przykładowe odpowiedzi
• Leu-Val-Val-Pro-Leu
• Leu – Val – Val – Pro – Leu
• Leu, Val, Val, Pro, Leu
• leucyna, walina, walina, prolina, leucyna
• LVVPL
Uwaga:
Uznaje się odpowiedzi zawierające oznaczenia końców peptydu, np.:
• N Leu-Val-Val-Pro-Leu C
• C Leu-Pro-Val-Val-Leu N (z odwróconą kolejnością).