Zadanie 6.2. (0–1)

2016 IX.7 Reakcja na bodźce

Epikotyl to odcinek łodygi siewki znajdujący się między liścieniami a pierwszymi liśćmi. Na rysunku przedstawiono doświadczenie, do którego wykorzystano epikotyle siewek grochu. Z siewek wycięto fragmenty epikotyli długości 5 mm i umieszczono je po pięć w czterech szalkach z roztworami auksyny – kwasu indolilo-3-octowego (IAA) o różnych stężeniach – oraz w jednej szalce: z wodą bez dodatku auksyny. Po 12 godzinach zmierzono długość wszystkich fragmentów epikotyli. Eksperyment przeprowadzono w trzech powtórzeniach, uzyskano bardzo podobne wyniki. Średnie wartości wyników doświadczenia przedstawiono na wykresie.

Schemat doświadczenia z epikotylami siewek grochu (bez IAA i + IAA, 12 godzin) oraz wykres średniego przyrostu długości fragmentów epikotyli w zależności od stężenia IAA w roztworze (0,00; 0,01; 0,10; 1,00; 10,00 mM)

Oceń, czy poniższe stwierdzenia dotyczące wyników doświadczenia są prawdziwe. Zaznacz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.

1.	IAA pobudza wzrost wydłużeniowy epikotyli siewek grochu.	P	F
2.	Największy przyrost długości epikotyli siewek grochu nastąpił pod wpływem działania roztworu IAA o stężeniu 1 mM.	P	F
3.	Wpływ IAA na wzrost wydłużeniowy epikotyli jest tym większy, im większe jest jego stężenie.	P	F

Sprawdź się Odpowiedz samodzielnie i sprawdź wynik

Zdanie	P	F
IAA pobudza wzrost wydłużeniowy epikotyli siewek grochu.
Największy przyrost długości epikotyli siewek grochu nastąpił pod wpływem działania roztworu IAA o stężeniu 1 mM.
Wpływ IAA na wzrost wydłużeniowy epikotyli jest tym większy, im większe jest jego stężenie.

Pokaż odpowiedź z arkuszaPorównaj swoją odpowiedź z kluczem

Schemat punktowania

1 p. – za poprawną ocenę trzech stwierdzeń dotyczących wyników doświadczenia.

0 p. – za każdą inną odpowiedź lub za brak odpowiedzi.

Rozwiązanie

1.	IAA pobudza wzrost wydłużeniowy epikotyli siewek grochu.	P	F
2.	Największy przyrost długości epikotyli siewek grochu nastąpił pod wpływem działania roztworu IAA o stężeniu 1 mM.	P	F
3.	Wpływ IAA na wzrost wydłużeniowy epikotyli jest tym większy, im większe jest jego stężenie.	P	F

Wytłumacz mi to Potrzebujesz dodatkowego wyjaśnienia?

1

Zostanie wygenerowane zwięzłe wyjaśnienie zagadnień z pytania: mechanizmu i kontekstu biologicznego odpowiedzi, częstych błędów oraz powiązań z innymi tematami.

Komentarz CKE 84%

W arkuszu egzaminacyjnym znajdowało się siedem zadań z obszaru III wymagania ogólnego (znajomość metodyki badań biologicznych), za które można było uzyskać 7 punktów. Sześć zadań okazało się trudnych, a tylko jedno – zadanie 6.2. – było łatwe (poziom wykonania – 84%) i okazało się nie tylko najłatwiejszym zadaniem z tego obszaru, ale także najłatwiejszym zadaniem w arkuszu egzaminacyjnym. Jest to zadanie zamknięte typu „prawda-fałsz” i sprawdzało umiejętność analizy

przedstawionych w formie wykresu wyników doświadczenia, które dotyczyło badania wpływu różnego stężenia auksyny (IAA) na wzrost wydłużeniowy fragmentów epikotyli grochu.