Zadanie 19.1. (0–1)AI
Przewlekła białaczka szpikowa to choroba o podłożu genetycznym. W komórce macierzystej szpiku kostnego w wyniku mutacji powstaje fuzyjny gen składający się z fragmentów dwóch genów: BCR oraz ABL1. Funkcja genu BCR jest nieznana. Gen ABL1 koduje enzym – kinazę tyrozynową, która fosforyluje różne białka i wpływa w ten sposób na procesy komórkowe. Komórka szpiku kostnego z fuzją genów BCR i ABL1 nie podlega wewnątrzkomórkowym procesom regulującym podziały komórkowe i dzieli się w sposób niekontrolowany, co prowadzi do rozwoju nowotworu.
Na poniższym schemacie przedstawiono strukturę chromosomów przed mutacją i po mutacji.
Dokończ zdanie. Zaznacz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Przyczyną przewlekłej białaczki szpikowej jest
A. duplikacja.
B. inwersja.
C. translokacja.
D. transkrypcja.
Sprawdź się Odpowiedz samodzielnie i sprawdź wynik
Pokaż odpowiedź z arkuszaPorównaj swoją odpowiedź z kluczem
Zasady oceniania
1 pkt – za wybór poprawnej odpowiedzi.
0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.
Rozwiązanie
A. duplikacja.
B. inwersja.
C. translokacja.
D. transkrypcja.
Wyjaśnienie AI Rozwiń, aby przeczytać wyjaśnienie
Wytłumacz mi to
Potrzebujesz dodatkowego wyjaśnienia?
1
Zostanie wygenerowane zwięzłe wyjaśnienie zagadnień z pytania: mechanizmu i kontekstu biologicznego odpowiedzi, częstych błędów oraz powiązań z innymi tematami.
Komentarz CKE 68%
Najłatwiejszym zadaniem w tym obszarze wymagania było zamknięte zadanie 19.1. (poziom wykonania – 68%), wymagające szczegółowej analizy przedstawionej na schemacie struktury chromosomów podlegających mutacji, w wyniku której powstał fuzyjny gen oraz sformułowania odpowiedzi z wykorzystaniem podstawowych terminów z zakresu genetyki klasycznej określających rodzaje aberracji chromosomowych. Zdający musieli wybrać translokację jako właściwą nazwę rodzaju mutacji chromosomowej, która jest przyczyną przewlekłej białaczki szpikowej. Wśród odpowiedzi niepoprawnych najczęstszą była ta, która wskazywała na inwersję – mutację – w wyniku której chromosom ulega pęknięciu w dwóch miejscach, a powstały swobodny fragment ulega przed ponownym wbudowaniem do tego chromosomu odwróceniu o 180°. Taka odpowiedź wynikała prawdopodobnie z błędnej interpretacji oznaczeń na schemacie.